(17 ژوئن) روز جهانی بیابان زدایی

بیابان‌زایی یا Desertification

بیابان‌زایی یا بیابانی شدن پدیده‌ای است که در اثر عمل کرد نادرست انسان در طبیعت پدید می‌آید. بیابان‌زایی یکی از شیوه های تخریب خاک در مناطق خشک، نیمه خشک و کم رطوبت است که بر اثر عوامل مختلف از جمله تغییر آب و هوا و فعالیت های انسانی حادث می شود، شایان ذکر است، این پدیده یک ششم جمعیت جهان، 70% اراضی خشک که بیش از 6/3 میلیارد هکتار می شود و هم‌چنین یک چهارم مساحت جهان را تحت تاثیر اثرات منفی خود قرار می دهد.


از اعمالی که منجر به بیابان زایی می شود می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

√ شخم اراضی در جهت شیب

√ بهره برداری نادرست از زمین‌های کشاورزی

√ استفاده‌ی افراطی از کود و سموم شیمیایی

√ چرای مفرط و بیش از ظرفیت از مراتع

√ بهره برداری‌های بی‌رویه از جنگل‌ها و جنگل‌ تراشی

√ بهره برداری بی‌رویه از سفره‌های آب زیرزمینی که منجر به شوری آب و درنهایت شوری خاک می شود

√ تبدیل نابه‌خردانه‌ی اراضی منابع ملی به کشاورزی، ویلاسازی و ...

راه کارهای مقابله با بیابان زایی:

- کاشت درختان و گیاهان مقاوم و متناسب با مناطق خشک هم چون گیاهان شوره‌زی

- پخش سیلاب و پخش آب

- تعادل دام و مراتع برای حفاظت از پوشش گیاهی موجود

- بهره گیری از روش‌های کارآمد در انباشتن آب باران

- احیاء شوره زارها

- سوخت‌های جایگزین

کاشت درختان و گیاهان مقاوم و متناسب با مناطق خشک از راه های مقابله با بیابان زایی است

درختان و گیاهان ویژه مقابله با بیابان‌زایی:

بنه، کنار، کهور، سمر، کرت، کوهنگ (درخت)، سلم، اکالیپتوس، اقاقیا، کاسیا، کرتکی، رمیلک

 

 

 



مطلب را به اشتراک بگذارید به اشتراک گذاری در گوگل پلاس به اشتراک گذاری در LinkedIn به اشتراک گذاری در فیس بوک به اشتراک گذاری در کلوب به اشتراک گذاری در فیس نما به اشتراک گذاری در توییتر
برچسب ها
نظر کاربران
نظر شما

نام : *
 

ایمیل : *
   

شماره همراه : *
 

متن پیام : *
 



کد بالا را در کادر وارد نمایید :