گزارش برنامه دوچرخه‌سواری دشت ورارو تا دشت لار
خانه / کانون‌های موسسه طبیعت / گزارش برنامه‎ها / گزارش برنامه دوچرخه‌سواری دشت ورارو تا دشت لار

گزارش برنامه دوچرخه‎سواری دشت ورارو تا دشت لار

از دلدادگی چیزی شنیدید؟ از شیدا و حیران قد و بالای کسی بودن؟ زیباتر از گشتن به‌دور دلدار می‌شناسید؟ یا اصلا اینطور بگویم، دانی که چیست دولت، دیدار یار دیدن.

پس میدونید چه لذتی دارد برای «دل به دماوند‌ داده‌هایی» که ما باشیم که سرمان رو بالا بگیریم و 50 کیلومتر رکاب بزنیم، به این امید که اون بالابلندِ عشوه‌گر‌ِ نقش‌باز یک لحظه از زیر ابر بیرون بیاد و روی زیباش را ببینیم.
شروع مسیر رکاب‌زنی از محیط‌بانی سد لار بود که اندازه 2 ساعت رانندگی از تهران فاصله داشت. ساعت 8 صبح طبق قرار، بعد از شنیدن توضیحات سرپرست سفر و گرم کردن بدن، شروع به رکاب‌زنی کردیم که با گذشتن از دشت چال‌چال و مسیر پرشیب و پرشقایق و سرسبز و حیرت‌انگیزش، به دشت ورارو برسیم. تا چال‌چال رقابت سختی بود بین خستگی و تنگی نفس بابت شیب تند اول مسیر، و پرکردن چشم‌ها از اون همه زیبایی در زمین و آسمان. با رسیدن به دوراهی یال داغ، 10 کیلومتر سربالایی تمام شد و چیزی نموند جز زیبایی و راحتی و باد ملایم و بازی آفتاب و ابر، در یک شیب ملایم، با بده بستان‌های نرم و پیچ‌هایی که مدام پرسپکتیوهای جدید و جذابی جلوی چشم‌مون میاورد. در کیلومتر 20 مسیر بعد از گذشتن از کنار چند گوسفندسرا، به دشت ورارو و رودخانه دلیچای رسیدیم، استراحتی و قهوه‌‌ای و گرفتن جان تازه برای ادامه راه به سمت چشمه دیوآسیاب و دشت لار.

 

از اینجا تا گردنه‌ای که پرچم ایران جلوی رخ غربی دماوند نصب شده‌است، شیب مدام ملایمی داشتیم، که به لطف هوای خنک و عالی حاصل بارندگی روزهای قبل، بسیار خوش سپری شد. به پرچم رسیدیم اما دلبر ما رخ ننمود، البته که از عزتش هیچ کم نشد. عکس گرفتیم، قربان روی زیر ابرش رفتیم و راهی دشت لار شدیم در مسیر سرپایینی تند و پرپیچ و سنگلاخ، تا در انتهای سرپایینی کنار رودخانه سفیدآب ناهار سبکی بخوریم، و چه خوب شد دنده‌ها و لاستیک‌ها رو از قبل چک کرده بودیم و سرپایینی جز خاطره خوش برایمان نگذاشت.
بعد از ناهار، 15 کیلومتر بیشتر نماند تا برگشت به نقطه شروع و تمام شدن این لذت 9 ساعته دورچخه‌سواری در مسیر 51 کیلومتری با حدود 1,300 متر اختلاف ارتفاع.
اگر ترکیب شیب، منظره رویایی، مسیر خاکی و سنگلاخ، رکاب‌زنی نسبتا سنگین، تپه‌های سبز و گله‌های گوسفند و دامنه‌های پر از شقایق، و دور‌ دماوند گشتن برای شما هیجان‌انگیزست، حتما این مسیر رو تجربه کنید، و البته که ماشین پشتیبان همراه داشته باشید، چه بسا که دل کسی خواست مثل یویو بین ماشین پشتیبان و دوچرخه در رفت و آمد باشد و یا خدای نکرده در سرپایینی‌ها زمین بخورد.

 


دریافت مشاوره تخصصی رایگان




برچسب ها


ارسال پیام


 
 
 
کد بالا را در کادر وارد نمایید :