گونه خارپشت گوش بلند
خانه / سرفصل های دوره راهنمایان گردشگری / دروس اکوتوریسم / راسته خارپشتان / گونه خارپشت گوش بلند

گونه خارپشت گوش بلند Long-eared Hedgehog

نام فارسی: خارپشت گوش‌ بلند

نام علمی: Hemiechinus auritus

نام انگلیسی: Long-eared Hedgehog

گونه خارپشت گوش بلند

در دوره راهنمایان طبیعتگردی تمام گونه‌های جانوری ایران و زیستگاه‌هایشان معرفی خواهند شد، برای دریافت مشاوره و شرکت در دوره فرم زیر را پر نمایید.

دریافت مشاوره تخصصی رایگان



ویژگی‌های ظاهری خارپشت گوش بلند

طول سر و بدن 164 تا 196 میلی‌متر، طول دم 14 تا 25 میلی‌متر، طول كف پای عقب 28 تا 36 میلی‌متر، طول گوش 31 تا 42 میلی‌متر، طول خارها 15 میلی‌متر و وزن 110 تا 330 گرم است. جثه خارپشت گوش بلند از خارپشت اروپایی کوچک‌تر است و پوزه کشیده‌تر و نوک تیزی دارد. گوش‌ها بسیار بزرگ و از خارهای پشت سر بلندتر است. برخلاف خارپشت برانت (Paraechinus hypomelas) قسمت لخت 8 شکل در بین خارهای بالای پیشانی دیده نمی‌شود. پوزه كشیده و نوک‌دار و دست و پای بلند دارد. رنگ موهای صورت قهوه‌ای روشن و زیر بدن و سطح بالایی دست‌ها و پاها سفید مایل به زرد كرم است. خارها گندمی رنگ‌اند و دو نوار تیره مایل به قهوه‌ای دارند. رنگ خارهای پشت و موهای زیر شكم در منطقه سیستان تیره است. بر اساس تحقیقاتی که از طریق مطالعه DNA، توسط دکتر پاتون از موزه جانورشناسی دانشگاه برکلی بر روی نمونه‌هایی که در چاه نیمه زابل جمع‌آوری شد، انجام گرفت، مشخص گردید که خارپشت‌های این منطقه زیر گونه‌ای به نام (H. a. megalotis) هستند که با زیر گونه کرمان (H. a. Auritus) تفاوت دارند.

ویژگی‌های ظاهری خارپشت گوش بلند

ویژگی‌های زیستی خارپشت گوش بلند

خارپشت گوش بلند شب‌گرد است اما زمانی كه جنس ماده بچه‌ها را شیر می‌دهد به طور محدود در طی روز دیده می‌شود. تک‌زی است، سریع می‌دود و معمولاً حالت تهاجمی ندارد. در موقع احساس خطر نیز هر چند تا حدودی گلوله‌ مانند می‌شود ولی مانند خارپشت اروپایی به صورت کاملاً گرد درنمی‌آید. چنانچه این خارپشت را با انگشتان از خارهای پشت بدن گرفته، آویزان کنید به راحتی سر و اندام‌های حرکتی را بیرون می‌آورد.
تغذیه: این گونه از خارپشت از حشرات، کرم‌ها، حلزون‌ها و همچنین جوندگان کوچک، مارمولک، مار و تخم پرندگان، لاشه حیوانات و گاهی هم از مواد گیاهی تغذیه می‌کند. همنوع‌خواری نیز در این خارپشت مشاهده شده است.
در مناطق سردسیر زمستان خوابی و در مناطق بیابانی در زمان خشكسالی و كمبود غذا حالت رخوت دارد. لانه شامل یک نقب ساده 50 سانتیمتری است كه هم برای استراحت روزانه و هم برای زمستان خوابی استفاده می‌شود.
تولید مثل: جفت‌گیری در اردیبهشت ماه شروع می‌شود. طول دوره بارداری 35 تا 42 روز است و اغلب در ماه‌های تیر و مرداد 1 تا 6 (معمولاً 2 تا 3) بچه به دنیا می‌آورند. بچه‌ها 25 تا 35 میلی‌متر طول دارند و چشم‌ها بعد از 21 روز باز می‌شود. نوزادان در زمان تولد خارهایی به طول 2 میلی‌متر با رنگ‌های متفاوت از سفید چرک تا سیاه دارند که 5 ساعت پس از تولد 4 برابر می‌شود. بیشینه طول عمر 6 سال است.

ویژگی‌های زیستی خارپشت گوش بلند

زیستگاه، پراکندگی و فراوانی خارپشت گوش بلند در ایران

خارپشت گوش بلند در علف‌زارها و بوته‌زارهای حاشیه جنگل‌ها، مناطق استپی، مناطق نیمه بیابانی و علف‌زارهای خشک و نیز زمین‌های كشاورزی و باغ‌های میوه زندگی می‌کند. زیستگاه‌های استپی را ترجیح می‌دهد و تا ارتفاع 2,500 متر از سطح دریا دیده می‌شود. خارپشت گوش بلند، گونه فراوانی نیست و در استان‌های كرمان، سیستان و بلوچستان، خراسان رضوی، سمنان، گلستان، تهران، قزوین، اصفهان، مرکزی، کردستان، لرستان و خوزستان دیده می‌شود.

خارپشت گوش بلند در ایران

پراکنش جهانی خارپشت گوش بلند

پراکندگی خارپشت گوش بلند در دنیا، در آسیا و شمال آفریقاست.

خارپشت گوش بلند در دنیا

وضعیت حفاظتی خارپشت گوش بلند

به دلیل پراکندگی وسیع و نداشتن تهدید مهمی در کل گستره پراکندگی، در طبقه گونه کمترین نگرانی (LC) فهرست سرخ IUCN قرار دارد. اما این گونه نیازمند مطالعات تاکسونومیک است. تصادف در جاده‌ها مهمترین عامل تهدید کننده گونه خارپشت گوش بلند در ایران است.

طبقه بندی گونه خارپشت گوش بلند

طبقه بندی گونه خارپشت گوش بلند

سایر اعضای این خانواده را بشناسیم

راسته خارپشتان

- گونه خارپشت اروپایی

- گونه خارپشت برانت (خارپشت ایرانی)

- گونه خارپشت بیابانی

- گونه خارپشت گوش‌بلند

External Features: HB 164-196 mm, T 14-25 mm, HF 28-36 mm, E 31-42 mm, S 15mm and, W 110-330 gr. Ears are very large and longer than the spines on the back of the head. Unlike Brandt’s Hedgehog (Paraechinus hypomelas), the spines on the forehead are not divided into two parts. The snout is long and pointed and both fore and hind feet are large. The facial hair is light brown and ventral and fore and hind feet are creamy white. The spines are tawny with two dark brown bands. Dorsal spines and ventral hair in Sistan specimens are dark in color.
Biological Features: It is nocturnal, but lactating females nursing young may be observed during the day. The animal is solitary; runs fast and usually don’t have aggressive behavior. Diet consists of insects, worms, snails, small rodents, lizards, bird eggs, animal carcasses and sometimes vegetative materials. Cannibalism has been observed in this species. It hibernates in cold regions and aestivate in deserts when food is short. Burrow is about 50 cm; it is used for hibernation and resting during the day. Breeding starts in May and after a gestation period of 35 to 42 days, 1 to 6 (usually 2 to 3) young are born in July and August. Newborns are 25 to 35 mm in length and eyes open after 21 days. Spines are about 2 mm in length at the time of birth, quadrupling in length after 5 hours. Maximum life span is 6 years.
Habitat, Distribution and Abundance: The long-eared hedgehoginhabits grasslands and shrub-lands at the edge of forests, steppes, semi-desert, dry grasslands, agricultural fields and orchards. It prefers steppe habitats and is found up to 2500 m a.s.l. The species is not abundant and exist in Kerman, Sistan and Baluchestan, Razavi Khorasan, Semnan, Golestan, Tehran, Qazvin, Esfahan, Markazi, Kordestan, Lorestan and Khuzestan provinces.
Conservation Status: It is assessed as Least Concern (LC) by the IUCN because of wide distribution and no widespread major threat. However, taxonomic research is required. The main threat against the species in Iran is collision with cars on roads.



مطالب مرتبط


برچسب ها


ارسال پیام


 
 
 
کد بالا را در کادر وارد نمایید :