معرفی گونه شنگ هندی
خانه / سرفصل های دوره راهنمایان گردشگری / دروس اکوتوریسم / راسته گوشتخواران / معرفی گونه شنگ هندی

معرفی گونه شنگ هندی Lutrogale perspicillata

نام فارسی: شنگ هندی
نام علمی: Lutrogale perspicillata
نام انگلیسی: Smooth- coated Otter

گونه شنگ هندی شباهت زیادی به شنگ دارد، با این تفاوت که جثه‌اش قدری کوچک‌تر، رنگ تیره‌تر، موها نرم‌تر و نیمه انتهایی دم پهن و پارو مانند است. (در شنگ، دم لوله‌ای شکل است).

ویژگی‌های ظاهری گونه شنگ هندی

در شنگ، طول سر و بدن 62 تا 79 سانتی‌متر، طول دم 40 تا 50 سانتی‌متر، طول پا 13 تا 15 سانتی‌متر و وزن 7 تا 11 کيلوگرم است. از نظر ظاهری شباهت زیادی به شنگ معمولی دارد، با این تفاوت که جثه‌اش قدری کوچک‌تر، رنگ بدن تیره‌تر و موها نرم‌تر است. همچنین نیمه انتهایی دم پهن و پارو مانند است، در صورتی‌که دم شنگ معمولی کاملا استوانه‌ای است. رنگ بدن قهوه‌ای شکلاتی تیره، گلو خاکستری و زیر بدن فقط کمی روشن‌تر از بالای بدن است. رنگ بدن در نمونه‌های جمعیت غربی (ایران و عراق) تیره‌تر از جمعیت شرقی (پاکستان تا آسیای جنوب شرق) است، به همین علت گاهی شنگ سیاه نامیده می‌شوند.

ویژگی‌های زیستی گونه شنگ هندی

شنگ هندی گونه‌ای روزگرد است و به صورت اجتماعی زندگی می‌کند. اندازه گروه در ماه‌ها و فصول مختلف تغییر می‌کند.
تغذیه سنگ هندی: غذای اصلی‌اش ماهی است ولی از دوزیستان و بی‌مهرگانی مانند خرچنگ و حشرات نیز تغذیه می‌کند. آنها به صورت نیم دایره شنا می‌کنند و ماهی‌ها را به طرفی می‌رانند. ماهیگیران هندی از این خصوصیت شنگ هندی جهت راندن ماهی‌ها به داخل تورهای ماهیگیری استفاده می‌کنند.
تولید مثل شنگ هندی: زمان آغاز تولیدمثل فصلی است و بارداری 60 تا 63 روز طول می‌کشد و 1 تا 5 توله به دنیا می‌آورند.
طول عمر شنگ هندی: طول عمر در اسارت تا 20 سال است.

زیستگاه، پراکندگی و فراوانی گونه شنگ هندی در ایران

شنگ هندی در رودخانه‌ها، تالاب‌ها و مصب‌ها زندگی می‌کند. تاکنون به وسیله یک نمونه و دو قطعه پوست از تالاب هورالعظیم در استان خوزستان گزارش شده است. گزارش‌هایی از حضور این گونه در تالاب شادگان و اروندرود وجود دارد که نیاز به بررسی‌های بیشتری دارد.

شنگ هندی در ایران

پراکنش جهانی گونه شنگ هندی

این گونه از عراق تا افغانستان، هندوستان،‌ مالزی، چین و اندونزی پراکندگی دارد.

وضعیت حفاظتی گونه شنگ هندی

در طبقه آسیب‌پذیر (VU) فهرست سرخ IUCN و پيوست II کنوانسيون CITES قرار دارد. بررسی پراکندگی، بوم‌شناسی و عوامل تهدیدکننده این گونه در ایران بسيار ضروری است.

طبقه بندی گونه شنگ هندی

طبقه بندی گونه شنگ هندی

سایر اعضای این خانواده را بشناسیم

راسته گوشتخواران

- گونه راسو
- گونه زرده‌بر
- گونه سمور سنگی
- گونه سمور جنگلی
- گونه رودک (گورکن)
- گونه رودک عسل‌خوار
- گونه شنگ
- گونه شنگ هندی

External Features: HB 62-79 cm, T 40-50 cm, HF 13-15 cm, and W 7-11 kg. Morphologically very similar to the common otter, but smaller sized, with darker and smoother fur. The tail is thick and conical with the terminal half more flattened and tapered compared to the cylindrical tail of the common otter. The fur is dark chocolate brown with a gray throat and somewhat lighter under parts. Western populations (Iran and Iraq) are darker than eastern populations (Pakistan to Southeast Asia) and thus sometimes called the “black otter”.
Biological Features: A diurnal and social animal. Group size changes in different months and seasons. Main prey is fish but also include amphibians and, invertebrates such as crabs and insects. Mating is seasonal. Gestation 60- 63 days and litter size 1-5. Lifespan is up to 20 years in captivity.
Habitat, Distribution and Abundance: Smooth-coated otters are found in rivers, wetlands, and estuaries. So far one specimen and two skins have been collected from the Hawr Al Azim wetland with additional unconfirmed reports from the Shadegan wetland and Arvand River.
Conservation Status: The smoothed-coated otter is listed as “Vulnerable” (VU) by the IUCN and is cited in Appendix II of CITES. A study on its distribution, ecology, and threatening factors in Iran is urgently needed.

گونه شنگ هندی

 


دریافت مشاوره تخصصی رایگان




مطالب مرتبط


برچسب ها


ارسال پیام


 
 
 
کد بالا را در کادر وارد نمایید :